Blog

Wstęp

Ustawa o dystrybucji ubezpieczeń z dnia 17 grudnia 2017 r. wyodrębnia osobę agenta ubezpieczeniowego oraz osobę fizyczną wykonującą czynności agencyjne (OWCA), podobnie zresztą jak miało miejsce w poprzednim stanie prawnym z obowiązującą ustawą o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Kontynuacji tych instytucji należy się zresztą spodziewać w stanie prawnym obowiązującym po wejściu w życie ustawy o dystrybucji ubezpieczeń z dnia 15 grudnia 2017 r., która uchyli dotychczasową ustawę o pośrednictwie ubezpieczeniowym[1]. Przedmiotem rozważań niniejszej publikacji jest jednak tylko wąski zakres obu instytucji, chodzi bowiem o możliwość reprezentowania agenta ubezpieczeniowego przez OWCA. Konkretyzując, autor zamierza odpowiedzieć na pytanie, czy agent ubezpieczeniowy może być reprezentowany na podstawie pełnomocnictwa lub dokumentu upoważniającego przez OWCA skoro zgodnie z art. 12 ust. 3 „pełnomocnictwo udzielone przez zakład ubezpieczeń nie może zawierać upoważnienia do udzielenia dalszych pełnomocnictw”. Z drugiej strony, każda OWCA zgodnie z art. 13 ust. 2 „obowiązana jest okazywać dokument upoważniający do działania w imieniu agenta ubezpieczeniowego”.

Celem artykułu jest dokonanie analizy art. 12 i art. 13 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym. W związku z powyższym, autor sformułował następującą hipotezę badawczą: osoba fizyczna wykonująca czynności agencyjne może reprezentować agenta ubezpieczeniowego na podstawie pełnomocnictwa lub dokumentu upoważniającego. W celu zweryfikowania postawionej hipotezy, autor zamierza dokonać analizy jakościowej na podstawie studium literaturowego.

Niniejsza praca składa się z trzech głównych elementów. W pierwszej kolejności dokonano analizy uwarunkowań reprezentowania agenta ubezpieczeniowo w polskim prawie, uwzględniając treść obowiązującej ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, ale również uchwalonej już ustawy o dystrybucji ubezpieczeń. Dalej, omówiono elementy stosunku prawnego pomiędzy agentem ubezpieczeniowym a OWCA w celu rozróżnienia tych instytucji. Trzecia część artykułu skupia się na analizie pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 12 oraz dokumentu upoważniającego z art. 13 ust. 2 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Na tej podstawie autor dokonał wniosków końcowych, które pozwalają na pozytywne zweryfikowanie postawionej hipotezy.

 

  1. Uwarunkowania reprezentowania agenta ubezpieczeniowego

Punktem wyjścia niniejszych rozważań powinien być art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym: „zakład ubezpieczeń udziela agentowi ubezpieczeniowemu upoważnionemu do zawierania w jego imieniu umów ubezpieczenia, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, pełnomocnictwa do dokonywania czynności agencyjnych w imieniu tego zakładu” (Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1154 z późn. zm.). Na podstawie powyższego przepisu można jedynie stwierdzić, że agent ubezpieczeniowy działa w imieniu zakładu ubezpieczeń (reprezentuje go) i może dokonywać jedynie czynności agencyjnych w jego imieniu, o ile jest do tego upoważniony, a owe pełnomocnictwo musi być wydane w formie pisemnej, pod rygorem nieważności. Dosyć istotne, ale też i ciekawe, może być użyte przez ustawodawcę sformułowanie „[…] upoważnionemu do zawierania w jego imieniu umów ubezpieczenia”, które w dużym stopniu nadaje charakter pracy agenta – zawieranie umów ubezpieczenia, co potocznie nazywamy „wystawianiem polis”. Jest to o tyle nietypowe, ponieważ ustawodawca zazwyczaj kieruje się pojęciami abstrakcyjnymi, by sztucznie nie zawężać skutków danych przepisów. Zresztą można to zauważyć w ostatniej części art. 12 ust. 1 – „ […] pełnomocnictwa do dokonywania czynności agencyjnych”, gdzie owe czynności są zdecydowanie szerszym pojęciem niż wcześniejsze „zawieranie umów” (Budzianowski, 2012).

Problematyka niniejszych rozważań mimo wszystko nie koncentruje się na relacji zakład ubezpieczeń – agent, a na kolejnej – wynikającej zarówno z przepisów prawnych, ale również szeroko rozumianej praktyki. Mowa jest bowiem o osobie fizycznej wykonującej czynności agencyjne (dalej: OWCA), która zgodnie z art. 13 ust. 2 „jest obowiązana okazywać dokument upoważniający do działania w imieniu agenta ubezpieczeniowego” (Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1154 z późn. zm.). Już na tym etapie, w dosyć intuicyjny sposób można odróżnić osobę agenta i OWCA, pomimo że oba podmioty bywają często nazywane potocznie „agentem ubezpieczeniowym”, głównie przez konsumencką część rynku ubezpieczeniowego. Różnica między tymi dwoma podmiotami nader krystalizuje się w momencie, kiedy spółka posiadająca osobowość prawną jest agentem ubezpieczeniowym i pośredniczy przy zawieraniu umowy ubezpieczenia, to „ktoś” fizycznie (OWCA) musi wykonać owe czynności agencyjne (np. wystawić polisę) (szerzej: Broda, 2003).Kluczowym przepisem dla niniejszej publikacji jest art. 12 ust. 3 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, zgodnie z którym „pełnomocnictwo udzielone przez zakład ubezpieczeń nie może zawierać upoważnienia do udzielania dalszych pełnomocnictw” (Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1154 z późn. zm.) . Przekładając powyższe na relację zakład ubezpieczeń – agent ubezpieczeniowy – OWCA, należy rozważyć, czy OWCA może reprezentować agenta, skoro jego pełnomocnictwo do reprezentowania zakładu ubezpieczeń nie może zawierać upoważnienia do udzielania dalszych pełnomocnictw. Warto również wspomnieć o treści ustawy o dystrybucji ubezpieczeń.. I choć zakres przedmiotowy nowej ustawy o dystrybucji ubezpieczeń jest zdecydowanie szerszy niż dotychczasowa ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym (już sam tytuł ustawy na to wskazuje), to zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń - zakład ubezpieczeń również (jak w aktualnym stanie prawnym) udziela agentowi ubezpieczeniowemu pełnomocnictwa i zgodnie z art. 21 ust. 4 ustawy o dystrybucji ubezpieczeń - pełnomocnictwo to również nie może zawierać upoważnienia do zawierania dalszych pełnomocnictw (Dz.U. 2017 poz. 2486 z późn. zm.). Przez co można rozumieć, że mimo zmiany aktu prawnego zakres pełnomocnictwa agenta ubezpieczeniowego pozostanie bez zmian.

W celu udzielenia odpowiedzi na wyżej postawione pytanie należy w pierwszej kolejności rozważyć, czy w ogóle OWCA potrzebuje pełnomocnictwa agenta do wykonywania czynności agencyjnych, a jeżeli tak, to kiedy. Po drugie, aby dopełnić odpowiedź należałoby dookreślić zakres pełnomocnictwa wskazanego w art. 12 ust. 3 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym.

  1. Elementy stosunku prawnego Agent - OWCA

Agent ubezpieczeniowy i OWCA to, jak już wcześniej wspomniano, dwa osobne podmioty rynku ubezpieczeń. Co więcej – czynności agencyjne może wykonywać tylko i wyłącznie OWCA, natomiast pośrednikiem ubezpieczeniowym (a dystrybutorem ubezpieczeniowym w świetle nowej ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r.) – jest agent ubezpieczeniowy. Właśnie ze względu na wyraźny rozdział agenta i OWCA oraz działalności agenta ubezpieczeniowego i czynności agencyjnych, ale i bezpośrednie relacje zarówno w teorii jak i praktyce ubezpieczeniowej, zastanawiające wydają się postanowienia art. 12 ust. 3 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym.

Skoro przedmiotem rozważań jest ewentualne pełnomocnictwo agenta dla OWCA do zawierania umowy ubezpieczenia w imieniu zakładu ubezpieczeń, to należałoby odpowiedzieć na kolejne pytanie, w jakiej sytuacji takie pełnomocnictwo agent ubezpieczeniowy miałby wystawić dla OWCA. W tym celu warto rozważyć możliwe stosunki prawne między tymi podmiotami. Najczęściej występują dwa, przynajmniej w rozumieniu prawnym:

  • stosunek pracy – art. 22 § 1 Kodeksu pracy (Dz.U. 1974 nr 24, poz.141 z późn.zm.) ),
  • stosunek cywilno-prawny – art. 1 Kodeksu cywilnego (Dz.U. 1964 nr 16, poz. 93 z późn. zm.) .

Należy dodać, że stosunek cywilno-prawny nie jest tożsamym pojęciem z tzw. umowami cywilno-prawnymi (np. umowa zlecenie, umowa o dzieło i inne). W ramach stosunku cywilno-prawnego mieści się chociażby prokura. Niewymienioną wyżej kategorią są władze spółki kapitałowej, które oczywiście mogą być w stosunku pracy lub cywilno-prawnym ze spółką, ale również mogą wykonywać swoje czynności z tytułu powołania.

W tym miejscu należałoby również wspomnieć o jeszcze jednej instytucji, która wykształciła się na rynku, a która nie do końca dorobiła się swoich formalnych ram. Mowa oczywiście o „agencie agregatorze”, który niejako zrzesza dużą grupę osób fizycznych wykonujących czynności agencyjne (OWCA). Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że tak naprawdę owe „zrzeszanie” oparte jest o współpracę między dwoma agentami ubezpieczeniowymi – agregatorem i „zwykłym” agentem ubezpieczeniowym. Sama konstrukcja umowy agregatora z agentem wzbudziła już i wzbudza wiele kontrowersji, chociażby pod względem naliczania podatku VAT za wynagrodzenie wypłacane przez agregatora agentowi, czy możliwością bycia agenta ubezpieczeniowego jako OWCA u innego agenta (Stykowski, 2016). Pomimo tego, na potrzeby niniejszych rozważań wystarczy, że umowę agregatora z agentem zakwalifikujemy ogólnie jako stosunek cywilno-prawny.

Bez względu na wybrany stosunek prawny (czy pracy, czy cywilno-prawny), oba składają się z trzech istotnych elementów – podmiotów, przedmiotu i treści stosunku (Radwański i Olejniczak, 2016, s. 12). W kontekście art. 12 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym elementem kluczowym stosunku prawnego wydaje się być jego przedmiot. Wielu autorów podkreśla, że analiza przedmiotu stosunku powinna uwzględniać cel danego stosunku (Strugała 2016; Zieliński 2017). Potwierdzenia powyższej praktyki można zresztą doszukać się w paremiach benignius leges interpretandae sunt, quo voluntas earum conservetur[2] a także in conventionibus contrahentium voluntas potius quam verba spectanda sunt[3].

Przedmiotem pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym jest „dokonywanie czynności agencyjnych w imieniu tego zakładu”. Skoro zatem art. 12 ust. 3 zabrania, aby pełnomocnictwo z art. 12 ust. 1 zawierało upoważnienie do udzielania dalszych pełnomocnictw, to w takim razie należy rozumieć, że agent ubezpieczeniowy upoważniony do zawiera umów ubezpieczenia w imieniu zakładu ubezpieczeń nie może ustanowić pełnomocnika do dokonywania czynności agencyjnych w jego (agenta) imieniu. W tym miejscu należy jeszcze uwzględnić art. 13 ust. 2 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, który zobowiązuje OWCA do okazywania dokumentu upoważniającego do działania w imieniu agenta ubezpieczeniowego. Pytanie, które należy postawić to, czy dokument upoważniający z art. 13 ust. 2 nie jest właśnie tym pełnomocnictwem, o którym mowa w art. 12 ust. 3. Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy uwzględnić intencje ustawodawcy w sprawie wyżej wymienionego przepisu. Dominuje bowiem pogląd, że art. 12 ust. 3 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym został wprowadzony, aby zakończyć praktyki stosowane w latach 90-tych XX wieku polegające na tworzeniu struktur organizacyjnych podobnych do struktury MLM[4] w celu „rozmycia” odpowiedzialności agenta ubezpieczeniowego oraz utrudnienia identyfikacji powiązań między zakładem ubezpieczeń a agentem ubezpieczeniowym (Przewalska 2004). Pozostaje zatem kwestia odróżnienia pełnomocnictwa (o którym mowa w art. 12 ust. 3) oraz dokumentu upoważniającego (o którym mowa w art. 13 ust. 2).

  1. Pełnomocnictwo, a dokument upoważniający

Jak już wyżej wspomniano, na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym każda osoba fizyczna wykonująca czynności agencyjne (OWCA) jest „obowiązana okazywać dokument upoważniający do działania w imieniu agenta ubezpieczeniowego”. Warto również wspomnieć, że art. 12 ust. 3 stanowi, iż „pełnomocnictwo udzielone (agentowi ubezpieczeniowemu) przez zakład ubezpieczeń nie może zawierać upoważnienia do udzielania dalszych pełnomocnictw”. Zatem, znamienną kwestią do wyjaśnienia pozostaje fakt, w jakiej relacji pozostają wyżej wymienione przepisy, a także, czy dokument upoważniający (z art. 13 ust. 2) jest pełnomocnictwem (o którym mowa w art. 12 ust. 2).

Po pierwsze, należy rozważyć, czy pełnomocnictwo różni się czymś od dokumentu upoważniającego w sensie formalno-prawnym. W. Walkowski (2012) uważa, że „z punktu praktycznego rozróżnianie tych dwóch pojęć mija się z celem, ponieważ istotą pełnomocnictwa jest upoważnienie osoby do dokonywania czynności na rzecz i w imieniu osoby, która pełnomocnictwa udzieliła”. Tejże istoty można dopatrzeć się również w upoważnieniu. Natomiast istotne znaczenie ma zakres udzielonego pełnomocnictwa lub upoważnienia. O tym, że rozróżnianie tych dwóch pojęć dotyczy jedynie semantyki przekonuje M. Polit (2007) podkreślając również, że to zakres pełnomocnictwa lub upoważnienia dzieli nam te pojęcia na kolejne kategorie (na przykład doktryna prawa cywilnego wyodrębnia cztery rodzaje pełnomocnictw), a nie sama nazwa dokumentu.

Po drugie, należy określić zakres pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 12 oraz dokumentu upoważniajacego z art. 13. Zakres ten można rozpatrywać na płaszczyźnie przedmiotowej jak i podmiotowej. Zakres przedmiotowy pełnomocnictwa z art. 12 został określony jako „dokonywanie czynności agencyjnych w imieniu zakładu ubezpieczeń”. Natomiast przedmiotem dokumentu upoważniającego z art. 13 jest „działanie w imieniu agenta ubezpieczeniowego”. Zakres ten niewątpliwie różni się miedzy sobą co do osoby reprezentowanej. Co więcej oba artykuły potwierdzają tylko rozróżnienie instytucji agenta ubezpieczeniowego i osoby fizycznej wykonującej czynności agencyjne. Różnica ta ziszcza się w szczególności, kiedy agentem ubezpieczeniowym jest osoba prawna, która do wykonywania czynności agencyjnych „potrzebuje” osoby fizycznej. Podsumowując, pełnomocnictwo z art. 12 upoważnia do prowadzenia działalności agencyjnej, a dokument upoważniający z art. 13 ust. 2 upoważnia do wykonywania czynności agencyjnych.

Kolejnym przedmiotem analizy art. 12 oraz art. 13 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym jest płaszczyzna podmiotowa. W art. 12 ust. 3 mocodawcą jest zakład ubezpieczeń. Natomiast w art. 13 ust. 2 mocodawcą jest agent ubezpieczeniowy. Co zresztą wynika z zakresu pełnomocnictwa/dokumentu upoważniającego.


 

Podsumowanie

Artykuł 12 ust. 3 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym może budzić pewne wątpliwości, w szczególności, jeżeli weźmiemy pod uwagę postanowienia art. 13 ust. 2 tejże ustawy. Pomimo iż można odnieść wrażenie, że wyżej wymienione przepisy pozostają w konflikcie, autor postawił hipotezę, że osoba fizyczna wykonująca czynności agencyjne może reprezentować agenta ubezpieczeniowego na podstawie pełnomocnictwa lub dokumentu upoważniającego. Na podstawie przeprowadzonych badań autor uważa, że hipoteza została zweryfikowana pozytywnie. Biorąc pod uwagę trzy elementy stosunku prawnego: podmioty, przedmiot oraz jego zakres, autor doszedł do następujących wniosków. Po pierwsze, pełnomocnictwo o którym mowa w art. 12 oraz dokument upoważniający z art. 13 ust. 2 różnią się co do osoby (mocodawcy). W pierwszym przypadku to zakład ubezpieczeń jest mocodawcą, i co ważne to agent ubezpieczeniowy jest pełnomocnikiem (umocowanym). Natomiast w drugim przypadku agent ubezpieczeniowy jest mocodawcą, a co ważne osoba fizyczna wykonująca czynności agencyjne (OWCA) jest umocowana (pełnomocnikiem). Zatem, jeżeli zgodnie z art. 12 ust. 3 pełnomocnictwo udzielone (agentowi ubezpieczeniowemu) przez zakład ubezpieczeń nie może zawierać upoważnienia do udzielania dalszych pełnomocnictw, to chodzi o taką sytuację, w której agent ubezpieczeniowy upoważniłby kolejnego agenta ubezpieczeniowego do dokonywania czynności agencyjnych w imieniu tego zakładu ubezpieczeń, a nie OWCA.

Po drugie, pełnomocnictwo z art. 12 oraz dokument upoważniający z art. 13 ust. 2 różnią się do przedmiotu (celu). W pierwszym przypadku przedmiotem pełnomocnictwa jest „dokonywanie czynności agencyjnych w imieniu zakładu ubezpieczeń” co można nazwać działalnością agencyjną. Natomiast w drugim przypadku, zakresem przedmiotowym dokumentu upoważniającego z art. 13 ust. 2 jest „działanie w imieniu agenta ubezpieczeniowego”. Uogólniając, na podstawie art. 12 agent ubezpieczeniowy może działać w imieniu zakładu ubezpieczeń, natomiast na podstawie art. 13 ust. 2 OWCA może działać na rzecz agenta ubezpieczeniowego, co zresztą wynika z art. 9 ust. – „czynności agencyjne mogą być wykonywane wyłącznie przez osobę fizyczną (…)”.

Po trzecie, chyba najważniejsze - benignius leges interpretandae sunt, quo voluntas earum conservetur. Tu należy odwołać się do intencji ustawodawcy, który wraz z art. 12 ust. 3 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym zamierzał przeciwdziałać praktykom obecnym w latach 90-tych XXI wieku polegających na stworzeniu struktur agentów ubezpieczeniowych na wzór „piramidy”. Zresztą, do podobnego wniosku autor doszedł w drodze analizy jakościowej art. 12. Mianowicie, celem braku upoważnienia do zawierania dalszych pełnomocnictw w pełnomocnictwie udzielonym przez zakład ubezpieczeń jest to, aby agent ubezpieczeniowy nie udzielał pełnomocnictwa do działania w imieniu tego zakładu ubezpieczeń - kolejnemu agentowi ubezpieczeniowemu (a nie OWCA).

Należy dodać, że pełnomocnictwo o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy udzielone OWCA przez agenta nie ma charakteru pełnomocnictwa substytucyjnego. Pozostaje zatem kwestia relacji OWCA – zakład ubezpieczeń, którą autor celowo pominął w niniejszej publikacji, ze względu na przyjęty obszar analizy. Niemniej jednak, owa relacja może być przedmiotem dalszych badań.

Bibliografia

  1. Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1154 z późn. zm.).
  2. Budzianowski P., 2012, Pośrednictwo ubezpieczeniowe – cz. 1 – agenci, Monitor Ubezpieczeniowy, nr 48 (2012).
  3. Broda M.Z., 2003, Owca w nowym prawie ubezpieczeniowym, Dziennik Ubezpieczeniowy, http://dziennikubezpieczeniowy.pl/2003/11/07/Owca_w_nowym_prawie_ubezpieczeniowym/artykul/13885, [dostęp: 15.05.2017].
  4. Ustawa z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń (Dz.U. 2017 poz. 2486 z późn. zm.).,
  5. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16, poz. 93 z późn. zm.).
  6. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. 1974 nr 24, poz.141 z późn.zm.).
  7. Stykowski P., 2016, Subagent, broker i OWCA, Dziennik Ubezpieczeniowy, http://dziennikubezpieczeniowy.pl/2016/11/15/Subagent_broker_i_OWCA/artykul/108090 [dostęp: 16.12.2017].
  8. Radwański Z., Olejniczak A., 2016, Zobowiązania – część ogólna, wyd. 12, C.H. Beck, Warszawa.
  9. Strugała R. (red.), 2016, Wykładnia umów. Standardowe klauzule umowne, C.H. Beck, Warszawa.
  10. Zieliński M., 2017, Wykładnia prawa. Zasady – reguły – wskazówki, wyd. 7, Wolters Kluwer, Warszawa.
  11. Przewalska K., 2004, Wprowadzenie do ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym (1), Gazeta Ubezpieczeniowa, http://www.gu.com.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1256&catid=111&Itemid=137 [dostęp: 21.12.2017].
  12. Walkowski W., 2012, Upoważnienie a pełnomocnictwo, Lexvin, http://lexvin.pl/prawo-lexvin/4450/Upowaznienie-a-pelnomocnictwo, [dostęp: 21.12.2017].
  13. Polit M., 2007, Pełnomocnictwo czy upoważnienie, e-podatnik.pl, http://www.e-podatnik.pl/artykul/doradca_podatnika/11803/Pelnomocnictwo_czy_upowaznienie.html, [dostęp: 21.12.2017].

 

[1] Należy dodać, że pomimo iż ustawa o dystrybucji ubezpieczeń wchodzi w życie z dniem 1 października 2018 r. to część przepisów już obowiązuje odpowiednio od następnego dnia po ogłoszeniu, 1 oraz 3 stycznia zgodnie z art. 12 ustawy.

[2] Tłum. Ustawy (prawo) są właściwiej interpretowane, gdy zachowuje się ich ducha.

[3] Tłum. W umowach bardziej uwzględnia się zamiar stron, niż dosłowne brzmienie.

[4] MLM – (ang.) Multi-Level Marketing.

Blog

31-07-2019

Lorem ipsum dolor sit amet (2)

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit. Proin nibh augue, suscipit a, scelerisque sed, lacinia in, mi. Cras vel lorem. Etiam pellent...

więcej

31-07-2019

Lorem ipsum dolor sit amet (3)

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit. Proin nibh augue, suscipit a, scelerisque sed, lacinia in, mi. Cras vel lorem. Etiam pellent...

więcej

Zobacz wszystkie

Kontakt

Uzupełnij
Podaj prawidłowy adres
Uzupełnij
Nieprawidłowe dane
Wymagane
Nieprawidłowe dane

Regulamin

W sieci

Dane rejestrowe

Operatorem Serwisu jest ARM-Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu

NIP - 7792420424
REGON - 302668862
KRS - 0000500995

Sąd Rejonowy w Poznaniu, VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. Wysokość kapitału zakładowego: 30 000,00 zł - opłacony w całości

© merytoryczni.pl 2020
Wykonanie: Solmedia.pl

Uwaga! Ten serwis używa plików cookies. Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza akceptację Polityki Coookies

Zrozumiałem